Helena Gordziej

Helena Gordziej, 1928-ban született Poznańban, költő. 1970-ben debütált a Gazeta Poznańska hasábjain, első verseskötete 1979-ben jelent meg Odchodzące pejzaże címmel. Verseskötetein kívül írt prózát gyerekeknek is (Zegarynka illetve Chodaczek i Truchcik címmel), fordított német nyelvből, és megjelentetett egy könyvet a poznańi dialektusról is (Szczony i pindy od Chwaliszewa do Wildy, 1991) Verseiért több díjat és kitüntetést is kapott (pl. Gloria Artis Arany Kulturális Érdemérem, 2008).

További megjelent kötetei: A szerző oldala a Wielkopolski Słownik Pisarek wikián
 * Ponaglanie świtów (2005)
 * Trzeźwy ból (2005)
 * Mszał widnokręgu (2004)
 * W matni horyzontu (2003)
 * Wariacje schodzącej planety (2003)
 * Czciciele nowiu (2002)
 * Dzień w kolorze piasku (2002)
 * Zanim zgaśnie dzień (2001)
 * Skazani na mrok (2000)
 * W obnażonym sadzie (2000)
 * Liturgia samotności (1999)
 * Dekalog jutra (1998)
 * Witraże godzin (válogatott versek, 1998)
 * Koleiną czasu (1997)
 * Sławni w wierszach (1996)
 * Dojrzewanie czerni (1996)
 * Tętnice wiosen (1995)
 * W obecności gwiazd (1995)
 * Narastanie krzyku (1994)
 * Przedsionek milczenia (válogatott versek, 1993)
 * W chodzę w wiersz (1993)
 * Kształty chwil (1992)
 * Kredą i cierniem (1991)
 * Po stronie słońca (1991)
 * Sługi rozdroży (1990)
 * Siejba milczenia (1988)
 * Wierność wahadła (1987)
 * Sercem przy ziemi (1986)
 * Spragnione źródła (1985)
 * Między nowiem a pełnią (1983)